ás 11 no trasgo

unha noite calkera do mes de abril. Non apetece facer nada. Dúchaste e arréglaste medianamente: vakeros, xersei (xq sempre vai frío) e calzado cómodo, a poder ser. Rematas e miras o reloxo. Son as 11 pasadas...e diste: "merda, sempre tarde..non podo ser puntual un día?? só un!" Colles as chaves, chamas ás nenas (q estaban xa alistadas facía un anaco) e arrancades. De camiño vas pensando se estarán alí, xq nn kedaches cn ninguén, e es optimista: "si oh, sejuro q están...non? si, si. Non fallan" Vas apurando o paso, unha porq a ansiedade está ben presente, e outra porq chove (está implícito). Chegas a porta e está alí el, sempre el: o "porteiro". Diche:
-Non se pode saír coas copas a fóra
-Xa, xa (joder, veño sempre pesado..teño esa cantinela máis q sabida!)
Pasas e ese cheiro a......esa nube de fume, a música (cualkier día.....). Rápido, botas un vistazo e albiscas o recuncho da dereita....."Aí están". Sensación de trankilidade e de "chejei! estou na casa." Escoitas:
-Ei, mira kén vén! Finta!
-Fins!!
e comezan:
-Fiiiiiiiin ta, Fiiiiiiiiiiiiin ta! (sejuro q foi Noa)
e despois unha serie de paridas reenganchando coas q xa se estaban dicindo
Ris...ris e ris (sempre te tas rindo), saúdas a todos, e: "vou pedir. Xa veño"
e según vas cara a barra percátaste de ke estás a justo. Es feliz, si. Pásalo ben. E sínteste moi ben.
"ésta será unha jran noite......e as ke kedan!"
asíq si. É mítico. Ás once no Trasgo.....
Agora q remata o curso, un recorda os bos momentos, e os amijos q fixo (q foron abondos, e bos!). Pero é un consuelo saber q kedan anos e anos para sejir chejando tarde.
Este vai para todos os q vos destes por aludidos co artigo.....todos e cada un.
E olvidaba q merecen tb mención unha dehiscencia xornalística q tb tivern (e inda teñen eh, q conste) un lugar nos grandes momentos do ano..refírome a todos akeles q me acolleron tan ben (casi todos, xa se sabe) no Magosto dos CAF (e digo eu: había castañas?? en serio!). Ós q estivestes (jracias por aturarme toda a noite, a pesar de estropearvos chaketas e resto de roupa), ós q nn estivestes (q debiades ter ido...había un tío en sujetador coljado dunha varanda!), e ós q estivestes e eu pen sei q non (psssss...en fin). Conto tamén con vós para as festas futuras..
Un jraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan bico a todos e todas!!
PD1: hai q ver Pequeña Miss Sunshine, a última boa peli qvin desde Salvador
PD2: GAÑADOR DO GRAN CONCURSO DE PIROPOS!!! a votación vai moi ijualada, asíq polo de agora os 3 finalistas son: Amil, Discóbolo e Fo...ala, a demostrar a valía!
PD3: a dos moskeperros anima a clakera......ou non? eu sempre penso nela! e máis agora q todo me vai "tan ben"

Eran uno, dos y tres

los famosos mosqueperros,

el pequeño Dartacan,

siempre va con ellos.

Amis, Pontos, Dogos son

los tres mosqueperros,

sus hazañas mas de mil,

nunca tienen fin.

En la lucha no hay rival,

que les gane en el combate

uno para todos y

todos para uno

El amor de Dártacan,

es para Julieta

el ofrece su valor

y su corazón.

Dartacan, Dartacan,

corriendo gran peligro.

Dartacan, Dartacan,

persiguen al malvado.

Dartacan, Dartacan,

y si esta vez fracasan

pronto daran con él.

Dartacan, Dartacan,

juega con tus amigos

Dartacan, Dartacan,

a un juego divertido,

Dartacan, Dartacan,

el de los mosqueperros

a luchar