He salido a la calle abrazado a la tristeza:
vi lo que no mira nadie y me dio vergüenza y pena.
Los llantos desconsolados que estrangulan las gargantas;
los ancianos encorvados: parece que la tierra les llama.
La justicia está arrestada por orden de la avaricia;
el dinero que te salva es el mismo que te asesina.
No me des más esperanzas: sé que todo son mentiras;
sacos llenos de agujeros para guardar alegrías.
Me da pena que se admire el valor en la batalla;
menos mal que con los rifles no se matan las palabras...
menos mal que con los rifles no se matan las palabras...
Fito e os Fitipaldis
penso q é unha canción coa q recapacitar bastante e amin fíxome pensar..
o día 21 de xullo (qgran día, nacimos uns cantos nenos prodixio, coma pakirrín e Carlos, está claro) están en Santiago, para oq lle interese, xunto cn calamaro!
este vai de despedida xq agora comezan os exames duros, co cal seguramente nn haberá tmpo de vi escribir moito..grazas a todos por participar e xa sabedes q estou en tikiti_fins@hotmail.com, e para urxencias no móvil (nn o vou poñer akí, ta claro..)
adicado a Luís Jar (gran filósofo), Jon (xq el mola), Fermín (ilustre motero), Carlos (q decir do meu ídolo nn?), Aitor (famoso guitarrista de Ekos, gustador de óvos fritos), Mateu (Mateu só hai un), Álvaro (jeje), Ali (formalismo personificado), Yoli (medio mami), Carlota (ta mal da calota), Laura (tremenda coma ela sola), Tami (qme cuida os xoves), Iria (a puntual de Iria), Noa (de cacharel..vaime matar!), Boiria (cn faceta poética), Sara (Alicia? nooo), e, por supostísimo, á asturiana (xq nunca atoparei a mellor maneira de pedirche desculpas polo plaxio á vosa mítica canción...)
a todos por formar a mellor pandilla q houbo en anos..vós molades!! a seguir así (e peor) para o ano próximo! un placer
Finta
domingo, 27 de mayo de 2007
domingo, 20 de mayo de 2007
pásame só a min??
como todos sabemos, o vindeiro día..27 son as eleccións municipais. Para algúns de nós as primeiras nas que poderemos votar, e, qué raro, eu véxome ante un novo reto fronte ó que nn sei actuar pero esta vez ninguén me pode axudar..
sei que haberá moitos de vós que teredes clarísimo a quén apoiaredes, pero eu teño un cacao monumental (espero nn ser a única..), ao cal axuda enormemente ser unha PP (Paleta Política, Paleta Política, susto eh?). Penso que un sempre ten unhas tendencias marcadas, unhas ideas q o fan decantarse por certo "lado"(e sempre axudan actuacións estelares de certos políticos falando, por exemplo, de tomar uns cacharriños, qué carallo!), iso vai na educación e xeito de ser, pero dentro dese cerco un ten q decidir entre varios partidos, e iso xa é máis difícil. E a quén pedir consello? os pais nn keren influír e deixan a un ó libre alvedrío, os amigos, bueno, tampouco éq falems de política diariamente e, en tal caso, o que o resto opine quizais non me convenza demasiado..
o de lerse tódolos programas tampouco serve de moito (xq a maioría son promesas e hipóteses de futuro q nunca se sabe se chegarán a porto), ademais de que nunhas municipais dun pekeno pobo, a xente mira máis a persoa que os ideais partidistas a gran nivel, pero tampouco éq saiba eu moito sobre os candidatos, pois a varios non os coñezo nin de vista, e o resto non éq teña relación con eles, básicamente porq podían ser meus pais e nn teño x costume ter colegueo con persoas q me kedan tan lonxe, temporalmente falando
e se tampouco hai un partido que aúne tódalas peticións dun? se convencen algunhas iniciativas dun, outras cantas doutro...qué se fai? forma un mesmo o seu propio partido? vota en branco? non vota? iso nunca, despois de tantos anos loitando polo dereito ao voto feminino e tiralo agora como se tal cousa!! non non, se cadra o q un fai é estar perdida coma min, e cunha mistura na cabeza incrible, cargando cunha nova responsabilidade ás costas (outra máis, os malditos 18).
Pode que sexa que eu lle dou demasiada importancia, que son unha paranoica e agobiada por menudeces, total, ó fin e ó cabo, o voto é secreto e só un sabe se o que acaba de facer foi unha barbaridade da cal se arrepinta, e entón ter anos para ir cambiando a súa opinión. Tamén se aprende non?
vós opinades...
este vai para David, Paco, Santi, Duarte, Manuel de María, e mesmo Coki, por axudar a q a miña confusión sexa incluso maior do q pensaba..e ser os primeiros mentores políticos que tuven. Jrandes meus, jrandes!! un bikiño a todos
Eu dixen.
PD: xa actualicei!!
sei que haberá moitos de vós que teredes clarísimo a quén apoiaredes, pero eu teño un cacao monumental (espero nn ser a única..), ao cal axuda enormemente ser unha PP (Paleta Política, Paleta Política, susto eh?). Penso que un sempre ten unhas tendencias marcadas, unhas ideas q o fan decantarse por certo "lado"(e sempre axudan actuacións estelares de certos políticos falando, por exemplo, de tomar uns cacharriños, qué carallo!), iso vai na educación e xeito de ser, pero dentro dese cerco un ten q decidir entre varios partidos, e iso xa é máis difícil. E a quén pedir consello? os pais nn keren influír e deixan a un ó libre alvedrío, os amigos, bueno, tampouco éq falems de política diariamente e, en tal caso, o que o resto opine quizais non me convenza demasiado..
o de lerse tódolos programas tampouco serve de moito (xq a maioría son promesas e hipóteses de futuro q nunca se sabe se chegarán a porto), ademais de que nunhas municipais dun pekeno pobo, a xente mira máis a persoa que os ideais partidistas a gran nivel, pero tampouco éq saiba eu moito sobre os candidatos, pois a varios non os coñezo nin de vista, e o resto non éq teña relación con eles, básicamente porq podían ser meus pais e nn teño x costume ter colegueo con persoas q me kedan tan lonxe, temporalmente falando
e se tampouco hai un partido que aúne tódalas peticións dun? se convencen algunhas iniciativas dun, outras cantas doutro...qué se fai? forma un mesmo o seu propio partido? vota en branco? non vota? iso nunca, despois de tantos anos loitando polo dereito ao voto feminino e tiralo agora como se tal cousa!! non non, se cadra o q un fai é estar perdida coma min, e cunha mistura na cabeza incrible, cargando cunha nova responsabilidade ás costas (outra máis, os malditos 18).
Pode que sexa que eu lle dou demasiada importancia, que son unha paranoica e agobiada por menudeces, total, ó fin e ó cabo, o voto é secreto e só un sabe se o que acaba de facer foi unha barbaridade da cal se arrepinta, e entón ter anos para ir cambiando a súa opinión. Tamén se aprende non?
vós opinades...
este vai para David, Paco, Santi, Duarte, Manuel de María, e mesmo Coki, por axudar a q a miña confusión sexa incluso maior do q pensaba..e ser os primeiros mentores políticos que tuven. Jrandes meus, jrandes!! un bikiño a todos
Eu dixen.
PD: xa actualicei!!
lunes, 7 de mayo de 2007
cuestión de sorte
a pregunta é sinxela: a sorte existe realmente??
a resposta xa nn o é tanto..por un lado están os que din: "iso nn existe, son chorradas, todo superstición...", e os que cren nela ata o extremo, que lle atribúen todo oq ocorre a ela..
pois eu nn sabería por cál dos dous grupos decantarme, sinceramente. Home, claro está que non son dos que cre que todo o que sucede se debe a unha especie de forza suprema ou polo estilo, pero quén nn pensou algunha vez, por remota q fose, que algo pasado se podía deber á sorte? ós que digades non, non vos creo.
E cando digo sorte refírome tanto á boa como á mala..
Situacións desas nas que escoitas a alguén contar todos os "desexos" que se lle cumpriron, ou incluso que unha cadea de boas novas o sorprendeu sin que sekera o esperase..a quén nunca lle carcomeu un pouco a envexa? digo envexa sana, qt podes alegrar por esa outra persoa. E xa nn digams se o que lle pasa á susodita persoa é o que nós anhelábamos...entón xa pensas directamente: "menuda sorte!" e a envexa percórrete, pero esta vez pode nn ser tan sana :"qué inxusto", "por qué a ese/a lle pasa todo o bo?"...e entón é cando aparece a outra: "qué mala sorte teño.."
Quizais me digades que son eu soa, a rara, a única que o pensa, pero quero crer que non. E tampouco me avergoñaría xq non creo que poidan sucederse unha serie innumerable de casualidades xq sí..claro que entra en acción a probabilidade, e o azar, por suposto, pero unha pekena proporción ocúpaa a sorte..ou non? por moi ínfima e insignificante que sexa, ela sempre está aí..ninguén é quén de roubarlle o posto
Podedes pensar que alguén racional non faría semellante razoamento, que digo isto porque nalgo hai que crer..pois se cadra estades acertados, pero éq os que me coñecen ben saben que eu nn son alguén racional precisamente!!
Este adícollo á Patri, fiel amiga toda a vida, da cal nunca me separei e, según parece, nn o farei, aínda q keira, jeje..e coa q compartín momentos tan especiales e inolvidables como cando caín ó cemento de cabezas, cando se comiu o chan coa cara, cando lle deu apendicite, cando caín dun búfalo de feria e jodín a rótula ou cando tirams un café cn leite nun libro de 80 euros. Por todos eses recordos maravillosos, tódolos demais e xq es outra das irrepetibles..gracias banadita!!
a resposta xa nn o é tanto..por un lado están os que din: "iso nn existe, son chorradas, todo superstición...", e os que cren nela ata o extremo, que lle atribúen todo oq ocorre a ela..
pois eu nn sabería por cál dos dous grupos decantarme, sinceramente. Home, claro está que non son dos que cre que todo o que sucede se debe a unha especie de forza suprema ou polo estilo, pero quén nn pensou algunha vez, por remota q fose, que algo pasado se podía deber á sorte? ós que digades non, non vos creo.
E cando digo sorte refírome tanto á boa como á mala..
Situacións desas nas que escoitas a alguén contar todos os "desexos" que se lle cumpriron, ou incluso que unha cadea de boas novas o sorprendeu sin que sekera o esperase..a quén nunca lle carcomeu un pouco a envexa? digo envexa sana, qt podes alegrar por esa outra persoa. E xa nn digams se o que lle pasa á susodita persoa é o que nós anhelábamos...entón xa pensas directamente: "menuda sorte!" e a envexa percórrete, pero esta vez pode nn ser tan sana :"qué inxusto", "por qué a ese/a lle pasa todo o bo?"...e entón é cando aparece a outra: "qué mala sorte teño.."
Quizais me digades que son eu soa, a rara, a única que o pensa, pero quero crer que non. E tampouco me avergoñaría xq non creo que poidan sucederse unha serie innumerable de casualidades xq sí..claro que entra en acción a probabilidade, e o azar, por suposto, pero unha pekena proporción ocúpaa a sorte..ou non? por moi ínfima e insignificante que sexa, ela sempre está aí..ninguén é quén de roubarlle o posto
Podedes pensar que alguén racional non faría semellante razoamento, que digo isto porque nalgo hai que crer..pois se cadra estades acertados, pero éq os que me coñecen ben saben que eu nn son alguén racional precisamente!!
Este adícollo á Patri, fiel amiga toda a vida, da cal nunca me separei e, según parece, nn o farei, aínda q keira, jeje..e coa q compartín momentos tan especiales e inolvidables como cando caín ó cemento de cabezas, cando se comiu o chan coa cara, cando lle deu apendicite, cando caín dun búfalo de feria e jodín a rótula ou cando tirams un café cn leite nun libro de 80 euros. Por todos eses recordos maravillosos, tódolos demais e xq es outra das irrepetibles..gracias banadita!!
jueves, 3 de mayo de 2007
é o día
hoxe é o día da liberdade de expresión, asíq a fagamos uso dela
este vai para meu avó Carlos, que estivo privado desta liberdade durante 8longos e escuros anos, x valente e defender o seu dereito de opinar. A él.
Eu dixen
este vai para meu avó Carlos, que estivo privado desta liberdade durante 8longos e escuros anos, x valente e defender o seu dereito de opinar. A él.
Eu dixen
martes, 1 de mayo de 2007
un micromundo
pensando e pensando ocurriuseme q podía escribir unha entrada sobre o meu pobo: MALPICA...
se un recapacita, os q vivimos alí podems afirmar que é realmente un mundo a parte, un micromundo no último recuncho do planeta, e certamente, o q pasa alí nn pasa en ningún outro lado..
para comezar hai unha canción expresamente escrita para o pobo, "malpica ten, todo ten", a cal nn vou escribir por 2motivos: un éq nn a sei, dous q é preciso escoitala...para o q é moi apropiado oírlla ós tan famosos "3 de Malpica", grupo de 3homes, xa cuns aniños, q amenizaban festas e demais romerías do pobo...ao son da música levaban un bailiño, ben pegadizo, que consistía nun pekeno abaneo de cintura e pelvis adiante e atrás. Agora teñen varios imitadores, destacando Jose Fariña, Kike Ousinde ou Walter (Tolky, pos colegas), pero non lle chegan nin á suela dos zapatos...akeles tempos nos que todos sabían as súas cancións, nn vai haber outros igual!
Temos as Sisargas, 3illas pekeneiras, onde viven mooooooooitos araos, e é pobo peskeiro, co que ole a mar sempre ( se ta marea baixa apesta a dársena, pero eso son mínimos defectos q lle dan ata gracia).
é un pobo duns 3000 habitantes, onde todos nos coñecems, somos coma unha gran familia. E cando digo isto refírome aq calkera cousa q pase, a familia vaise enterar. Seguro. Non intentar sekera q nn se saiba, ao día seguinte todo o pobo será coñecedor de se houbo unha pelexa, se se formou unha nova parexa, se outra rompeu..e ademais as persoas específicas en cuestión..esta labor lévana a cabo as tan populares REXUBEIRAS(os nomes nn os poño, q os q sodes de alá xa sabedes de ken falo, aínda q se rumorea q abundan na zona residencial, tb coñecida como Atalaia...-é coña, nn me malledes-), q corren a voz de calkera rumor, e trankilos, se un día non pasou nada interesante, invéntase, qué carallo! o caso é meterse na vida do resto..
O conto é q abundan o que se chamaría "personajismos", dos cales nn mencionarei nomes, sería demasiado vulgar pola miña parte, parecería qme río deles e nin moito mens, xq os da nosa pekena panínsula somos irrepetibles e en extinción, uns poucos elixidos...
hai ken vai correr á praia tódolos días, chova, faga sol, trone..a vocación é firme amigo. Hai tb ken colecciona pinzas da roupa, que é, xq non?, unha manía coma outra calkera. Hai quen, sen cobrar un peso, actúa de segurita dun bar, por exemplo, estando as 24horas do día dando pekens paseos pola acera en busca de calkera apariencia de malas intencións, iso si, ós q coñece bótalles unha risiña (algo estremecedora..). Hai quen, por mor da súa protección fronte ós pekens rebeldes q andan á xogar ao q alá se chama "mano negra", gardan unha macheta preto, x se hai q saír cn ela perseguindo á panda de moinantiños. Hai ken pon verán e inverno un sombreiro na cabeza, negro, dos de ala ancha, e vai asubiando tan potentemente q se recoñece a distancia (e máis eu, q falams de meu pai). E moitos outros cuxas andanzas nn poñerei neste artigo xq sería abordar intimidades, pero realmente incribles, só pasan no meu pobo.e eu nn cambio a ningún deles por nada do mundo, son especiais e punto!
Tems tamén, as novas xeracións, o vicio de empregar as mesmas expresións..hai unha nova cada mes, coma ken di: fártaste, é-la jefa, pasa pa terra, dous dedos de frente, esto é unha casa keimada, non paja a bala, astromanguismo!...(creo q agora é : "estás calzando", a última q eu me enterei, o significado déixoo á libre imaxinación de cada quen). O noso saúdo non é nin un: hola, q hai, como vas ou nada do estilo. Nin sekera nos molestams en ter un xesto q nos identifique como pasa nalgúns lugares próximos. Non, para qué tanta molestia? erguems levemente a cabeza, un movemento pekeno de cuello, o amago de levantar a man e, cun pouco de sorte, un leve "ei", coa boca medio pechada.
e supoño que o máis característico é o CHÉ fantástico, polo q o resto da xente nos recoñece...eu supoño q o traerían os emigrantes q foron a arxentina e sudamérica en xeral..En fin, único.
é simplemente a VILA DA VIDA NA COSTA DA MORTE, e os q nn a coñezan nn saben ben o q se perden. Non é a máis bonita, nin a máis grande, nin ten tódolos servicios, pero para min é a mellor, ché..
este adícollo a eviña, xq non sólo é perfecta, ademais é de malpica, jeje...e xq me soporta tódolos días neste piso..escóitame, bérrame e reñe se fai falta, pero a maior parte do tempo rise (ao que contribuíms patri+eu), e así leva 10 anos ó meu lado..xq é aq sabe usar a lavadora, e xq é outra das irrepetibles!
eu dixen.
se un recapacita, os q vivimos alí podems afirmar que é realmente un mundo a parte, un micromundo no último recuncho do planeta, e certamente, o q pasa alí nn pasa en ningún outro lado..
para comezar hai unha canción expresamente escrita para o pobo, "malpica ten, todo ten", a cal nn vou escribir por 2motivos: un éq nn a sei, dous q é preciso escoitala...para o q é moi apropiado oírlla ós tan famosos "3 de Malpica", grupo de 3homes, xa cuns aniños, q amenizaban festas e demais romerías do pobo...ao son da música levaban un bailiño, ben pegadizo, que consistía nun pekeno abaneo de cintura e pelvis adiante e atrás. Agora teñen varios imitadores, destacando Jose Fariña, Kike Ousinde ou Walter (Tolky, pos colegas), pero non lle chegan nin á suela dos zapatos...akeles tempos nos que todos sabían as súas cancións, nn vai haber outros igual!
Temos as Sisargas, 3illas pekeneiras, onde viven mooooooooitos araos, e é pobo peskeiro, co que ole a mar sempre ( se ta marea baixa apesta a dársena, pero eso son mínimos defectos q lle dan ata gracia).
é un pobo duns 3000 habitantes, onde todos nos coñecems, somos coma unha gran familia. E cando digo isto refírome aq calkera cousa q pase, a familia vaise enterar. Seguro. Non intentar sekera q nn se saiba, ao día seguinte todo o pobo será coñecedor de se houbo unha pelexa, se se formou unha nova parexa, se outra rompeu..e ademais as persoas específicas en cuestión..esta labor lévana a cabo as tan populares REXUBEIRAS(os nomes nn os poño, q os q sodes de alá xa sabedes de ken falo, aínda q se rumorea q abundan na zona residencial, tb coñecida como Atalaia...-é coña, nn me malledes-), q corren a voz de calkera rumor, e trankilos, se un día non pasou nada interesante, invéntase, qué carallo! o caso é meterse na vida do resto..
O conto é q abundan o que se chamaría "personajismos", dos cales nn mencionarei nomes, sería demasiado vulgar pola miña parte, parecería qme río deles e nin moito mens, xq os da nosa pekena panínsula somos irrepetibles e en extinción, uns poucos elixidos...
hai ken vai correr á praia tódolos días, chova, faga sol, trone..a vocación é firme amigo. Hai tb ken colecciona pinzas da roupa, que é, xq non?, unha manía coma outra calkera. Hai quen, sen cobrar un peso, actúa de segurita dun bar, por exemplo, estando as 24horas do día dando pekens paseos pola acera en busca de calkera apariencia de malas intencións, iso si, ós q coñece bótalles unha risiña (algo estremecedora..). Hai quen, por mor da súa protección fronte ós pekens rebeldes q andan á xogar ao q alá se chama "mano negra", gardan unha macheta preto, x se hai q saír cn ela perseguindo á panda de moinantiños. Hai ken pon verán e inverno un sombreiro na cabeza, negro, dos de ala ancha, e vai asubiando tan potentemente q se recoñece a distancia (e máis eu, q falams de meu pai). E moitos outros cuxas andanzas nn poñerei neste artigo xq sería abordar intimidades, pero realmente incribles, só pasan no meu pobo.e eu nn cambio a ningún deles por nada do mundo, son especiais e punto!
Tems tamén, as novas xeracións, o vicio de empregar as mesmas expresións..hai unha nova cada mes, coma ken di: fártaste, é-la jefa, pasa pa terra, dous dedos de frente, esto é unha casa keimada, non paja a bala, astromanguismo!...(creo q agora é : "estás calzando", a última q eu me enterei, o significado déixoo á libre imaxinación de cada quen). O noso saúdo non é nin un: hola, q hai, como vas ou nada do estilo. Nin sekera nos molestams en ter un xesto q nos identifique como pasa nalgúns lugares próximos. Non, para qué tanta molestia? erguems levemente a cabeza, un movemento pekeno de cuello, o amago de levantar a man e, cun pouco de sorte, un leve "ei", coa boca medio pechada.
e supoño que o máis característico é o CHÉ fantástico, polo q o resto da xente nos recoñece...eu supoño q o traerían os emigrantes q foron a arxentina e sudamérica en xeral..En fin, único.
é simplemente a VILA DA VIDA NA COSTA DA MORTE, e os q nn a coñezan nn saben ben o q se perden. Non é a máis bonita, nin a máis grande, nin ten tódolos servicios, pero para min é a mellor, ché..
este adícollo a eviña, xq non sólo é perfecta, ademais é de malpica, jeje...e xq me soporta tódolos días neste piso..escóitame, bérrame e reñe se fai falta, pero a maior parte do tempo rise (ao que contribuíms patri+eu), e así leva 10 anos ó meu lado..xq é aq sabe usar a lavadora, e xq é outra das irrepetibles!
eu dixen.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
