e dicía...

Otherside

How long how long will I slide
Separate my side I don't
I don't believe it's bad
Slit my throat
It's all I ever

I heard your voice through a photograph
I thought it up it brought up the past
Once you know you can never go back
I've got to take it on the otherside

Centuries are what it meant to me
A cemetery where I marry the sea
Stranger things could never change my mind
I've got to take it on the otherside
Take it on the otherside
Take it on
Take it on

[Chorus]

Pour my life into a paper cup
The ashtray's full and I'm spillin' my guts
She wants to know am I still a slut
I've got to take it on the otherside

Scarlet starlet and she's in my bed
A candidate for my soul mate bled
Push the trigger and pull the thread
I've got to take it on the otherside
Take it on the otherside
Take it on
Take it on

[Chorus]

Turn me on take me for a hard ride
Burn me out leave me on the otherside
I yell and tell it that
It's not my friend
I tear it down I tear it down
And then it's born again

[Chorus]

How long I don't believe it's bad
Slit my throat
It's all I ever

benvidos ó outro lado, o lado escuro....

como prometín adicarlle cada parida q publique a alguén (o prometido, xa se sabe..), a partir de hoxe será ritual.

Este vai para sofi de Corme (acompáñaa sempre a soledad, nn si? para q nn estea sola), q colle areas no noso piso e trae trankilidade ás nosas vidas..e, xq non?, nos carrexa ata o trasgo desde a alameda..por todo, gracias soreme!!

depende

a petición da miña amiga miriam, hoxe será o primeiro día q o artigo q escriba nn sexa unha parida (básicamente), e sexa un destes ben escritos, como di (eu fago o que poida...)
quizais sexa certo o tópico de q estamos nunha idade na q cremos q xa o sabemos todo, ou case...pensamos q xa temos vivido o suficiente como para saber de qué van as cousas, entender cómo funciona o mundo e q sabemos defendernos ante calquera adversidade que se nos poña no camiño, e nada máis lonxe da realidade...
Certo q estamos madurando (algúns, outros non), supoño q é o máis normal nesta etapa, pero quédannos anos e anos antes de ser realmente adultos. Estamos comezando a vivir fóra da casa, independizándonos (só emocionalmente, o ámbito económico é outro tema), e a nosa personalidade márcase cada vez máis...pero ese é só o primeiro paso, e crer q sabemos moito é un erro q moitos cometemos. Se estades neste punto, por favor, non dubidedes en recuar, q ningunha mostra hai mellor de madurez e sabiduría ca esa. Eu aprendín fai pouco q todo depende do punto de vista dende o que se mire...Por exemplo: a pena de morte. Eu sempre estiven totalmente en contra, e seguireino estando sempre (isto non se pode saber), pero ser radical(q según parece eu me volvín) en tódalas posicións denota ignorancia. Hai que escoitar(ou sequera finxir que o fas, jeje) á xente q nn ten a mesma opinión que ti..e dígoo xq en ocasións, esta xente ten argumentos totalmente válidos e razoables, a pesar de que un nn os comparta) Cada cal pensa diferente, qué aburrido sería se todos pensasemos igual...
O que eu nn kero facer é asumir o de: a vida é así..que hai nenos de 8anos traballando de sol a sol, cargando caixas que pesan o doble que eles e que non se pode ter un ápice de caridade con eles, por se se acostuman e logo nn rinden? hainos q ter coma animais, q así non se desbocan...e dinme: "Finta, a vida é así, nn se pode facer nada..." unha merda!dise xq nn somos un deles...e rinse do ilusa q son pensando q eu podo facer algo por esa xente esclava das mans dos poderes monetarios....pois eu nn me río, choro pensando o triste q é asumir q a vida é asi, xq non nos doe, xq nn nos pasa a nós nin a ninguén dos nosos...pero eu, ilusa de min, sigo pensando en facer todo o q poida, e o primeiro será non cambiar e nun futuro seguir pensando q quizá alguén se queira sumar á miña utopía e camibiar o mundo (nn me refiro a dominalo nin eses soños de poder, xa me entendedes...)
ala
P.D.:o próximo está reservado a akeles q inda nn saiban q o escote nn é un lapicero, querido Aznar

o q diga miriña

10 MANDAMIENTOS DEL OSCARISMO
Amarás a Óscar sobre todas las cosas.
No tomarás el nombre de Óscar en vano.
Irás a todas las fiestas (como haría Óscar).
Honrarás a Óscar y a su hermana.
No matarás, a no ser que te lo pida Óscar.
Cometerás actos impuros, son los mejores.
No robarás, harás que te inviten.
Si hace falta mentirás como un cabrón, todo por el prójimo.
Provocarás pensamientos y deseos impuros.
No codiciarás los bienes ajenos, harás que te los regalen.

Estos 10 mandamientos se cierran en 2: amarás a Óscar sobre todas las cosas y a Óscar sobre ti mismo.

7 PECADOS CAPITALES
Castidad : que?
Templanza : Come lo que te salga del culo, ya lo quemarás
Diligencia : Sólo si hay posibilidad de sacar partido, si no tomate tu tiempo.
Paciencia : Con ella no se llega a ningún lado, con ostias si.
Caridad : Ponlos a parir, te sentirás mejor.
Humildad : Que ni siquiera entre en tu vocabulario, ERES EL MEJOR.
Generosidad : No des nada, y si puedes roba algo más.

en el nombre de ÓSCAR... AMEN

é inxusto

polo título este párrafo podería tratar moitos temas (e tantos!), pero neste caso voullo adicar á miña carreira, en especial ao q eu podo cntar en primeira persoa...
ben ceto é q tódolos q facems mdicina sabiamos onde ns metiamos, pero nn é así totalmente. Sabiamos q era unha carreira dura, pero nn q tivesemos algúns días ata 10 horas de clase, q por deus, iso é explotación...tiñams q cobrar un salario só por tanto tempo encerrados nakel edificio q, se por unha parte é moi bonito con ese ambiente de vello, pola outra, por ese motivo cae a anacos...Confeso q os días despois de derrubarse unha aula eu nn facía senon mirar para o teito e as grietas (q abundaban) das paredes....
e non é iso o peor, senon q chegas a casa e aínda te tes q poñer a studar..é como unha espiral de traballo da q nn se poe escapar..nn hai nin un momento para un. Nn se pode nin saír un xoves xq o venres hai clase a primeira, as 8 e media, recuperando algunha hora, seguro, pois hai profesores q ata recuperan os festivos...
Ademais, nin sekera se pode facer unha pandilla de xente coa q te leves, pois somos tantos q cada un anda e mira polo seu..e o de que hai rivalidade é algo certo, pois aínda q eu podo presumir de levarme ben cn bastante xente (todos os q coñezo), xa teño escoitado a algúns cagarse nos q sacan mellores notas xq poden roubarlles as matrículas....nn sei, nn pode xirar a vida en torno a unha soa cousa, hai q vivir un pouco nn...o caso é ser feliz!
pero a guinda xa é o dos enchufes, xq no resto de carreiras nn sei, pero en medicina haino e moito....persoas q estaban suspensas e lles chega unha mensaxe ao móvil rectificando, e resulta q son fillos de médicos todos...ou q unha compañeira da clase do lado teña a opotunidade de dar ela a clase, q ai q fastidiarse!!
Aínda por riba, a algúns personaxes costa aturalos, a saber q fan dando clase! o de historia da medicina é do opus, pero ademais nunca se sabe de qué fala, conta a súa vida (q a min me interesa m8, evidentemente).Este especimen é obstetra, xinecólogo, e é tan sumamente askeroso q pregunto cómo hai xente así polo mundo. A última foi cando contou...:"Las monjas de clausura sn las peores, es entrar y ya se remangan de falda q da gusto..." cunha risiña na cara, como se fixese gracia, e caéndolle casi un fiiño de baba por un lado..rememorándoo na súa cabeza retorcida...puag!ben seguro q ese señor nn me vai tocar a min un pelo nunca....eq...porco!
nn sei, haberá en todos lados de todo, pero dende logo, os q estudiamos para médico tems pura devoción, xq nn lle atopo outra explicación
ala, ai está

Lino

bueno, unhas palabras para o q dende hoxe é oficialmente o meu novo primo preferido...LINO!! xa sei q ata dentro duns meses nn nos coñecerems pero BENVIDO Á FAMILIA ABELLA!! (nn sabes onde te metes...) pero somos cojonudos..
un bico...
eu

será lei de vida

quizais sexa eu q son demasiado sentimental, nn sempre, q está claro q eu sn unha tía dura joer, pero dáme moita pena isto de crecer, terei o complexo de peter pan..éq todos nos separams e cada un vai polo seu lado.Miña nai di q sempre pasa, pero nn deixa de ser triste! q xente coa q te criaches se vaia para sabe dios donde e ti so saibas dela anos anos despois! e as amigas? unha en cada porto, separadas, qse perde toda a cnfianza..nn deixo de pensar se eso será o q chaman independizarse e madurar, pero en parte é unha merda (perdón) nn? sei q cada un ten q seguir o seu camiño, pero de vez en cando podía cruzarse o de todos nun punto...e nn podo evitar pensar q se todo fose como antes...sen medrar..no país de nunca xamais!jejeje...e q todos aos q conocems e se foron indo, a calkera lugar, ata os q xa nn sn lugares físicos, aparecesen xuntos por un tempo..ainda q peor sería a despedida despois!! as despedidas son odiosas! vivir nun momento perdido no tempo, suspendidos, ou q o tmpo volvese atrás e decir o q ns faltou por dicir, ou o q agora diríamos...nn sei, ainda q sone sentimental ou algo Iker Jiménez, a todos estes aos q me refiro sempre os vou recordar, xse x un casual algún día len isto, e vou gardar os momentos +preciados no meu corazón, ainda q cn algúns fosen demasiado poucos momentos (e aora refírome o mellor padriño q hai)..eu q sei, o mundo é inxusto, pero xa se sabe: será lei de vida!
P.D.: q este párrafo sexa do máis cursi e sentimental q hai nn tira abaixo a miña reputación de BORDE E VACILONA, KE KEDE CLARO! isto vai por algún como coki,david, ou mesmo o meu pito, q xa o conozo
ala, ata a próxima xente