cuestión de sorte

a pregunta é sinxela: a sorte existe realmente??
a resposta xa nn o é tanto..por un lado están os que din: "iso nn existe, son chorradas, todo superstición...", e os que cren nela ata o extremo, que lle atribúen todo oq ocorre a ela..
pois eu nn sabería por cál dos dous grupos decantarme, sinceramente. Home, claro está que non son dos que cre que todo o que sucede se debe a unha especie de forza suprema ou polo estilo, pero quén nn pensou algunha vez, por remota q fose, que algo pasado se podía deber á sorte? ós que digades non, non vos creo.
E cando digo sorte refírome tanto á boa como á mala..
Situacións desas nas que escoitas a alguén contar todos os "desexos" que se lle cumpriron, ou incluso que unha cadea de boas novas o sorprendeu sin que sekera o esperase..a quén nunca lle carcomeu un pouco a envexa? digo envexa sana, qt podes alegrar por esa outra persoa. E xa nn digams se o que lle pasa á susodita persoa é o que nós anhelábamos...entón xa pensas directamente: "menuda sorte!" e a envexa percórrete, pero esta vez pode nn ser tan sana :"qué inxusto", "por qué a ese/a lle pasa todo o bo?"...e entón é cando aparece a outra: "qué mala sorte teño.."
Quizais me digades que son eu soa, a rara, a única que o pensa, pero quero crer que non. E tampouco me avergoñaría xq non creo que poidan sucederse unha serie innumerable de casualidades xq sí..claro que entra en acción a probabilidade, e o azar, por suposto, pero unha pekena proporción ocúpaa a sorte..ou non? por moi ínfima e insignificante que sexa, ela sempre está aí..ninguén é quén de roubarlle o posto
Podedes pensar que alguén racional non faría semellante razoamento, que digo isto porque nalgo hai que crer..pois se cadra estades acertados, pero éq os que me coñecen ben saben que eu nn son alguén racional precisamente!!
Este adícollo á Patri, fiel amiga toda a vida, da cal nunca me separei e, según parece, nn o farei, aínda q keira, jeje..e coa q compartín momentos tan especiales e inolvidables como cando caín ó cemento de cabezas, cando se comiu o chan coa cara, cando lle deu apendicite, cando caín dun búfalo de feria e jodín a rótula ou cando tirams un café cn leite nun libro de 80 euros. Por todos eses recordos maravillosos, tódolos demais e xq es outra das irrepetibles..gracias banadita!!