domingo, 27 de mayo de 2007

ABRAZADO A LA TRISTEZA

He salido a la calle abrazado a la tristeza:
vi lo que no mira nadie y me dio vergüenza y pena.

Los llantos desconsolados que estrangulan las gargantas;
los ancianos encorvados: parece que la tierra les llama.

La justicia está arrestada por orden de la avaricia;
el dinero que te salva es el mismo que te asesina.

No me des más esperanzas: sé que todo son mentiras;
sacos llenos de agujeros para guardar alegrías.

Me da pena que se admire el valor en la batalla;
menos mal que con los rifles no se matan las palabras...
menos mal que con los rifles no se matan las palabras...

Fito e os Fitipaldis

penso q é unha canción coa q recapacitar bastante e amin fíxome pensar..
o día 21 de xullo (qgran día, nacimos uns cantos nenos prodixio, coma pakirrín e Carlos, está claro) están en Santiago, para oq lle interese, xunto cn calamaro!
este vai de despedida xq agora comezan os exames duros, co cal seguramente nn haberá tmpo de vi escribir moito..grazas a todos por participar e xa sabedes q estou en tikiti_fins@hotmail.com, e para urxencias no móvil (nn o vou poñer akí, ta claro..)
adicado a Luís Jar (gran filósofo), Jon (xq el mola), Fermín (ilustre motero), Carlos (q decir do meu ídolo nn?), Aitor (famoso guitarrista de Ekos, gustador de óvos fritos), Mateu (Mateu só hai un), Álvaro (jeje), Ali (formalismo personificado), Yoli (medio mami), Carlota (ta mal da calota), Laura (tremenda coma ela sola), Tami (qme cuida os xoves), Iria (a puntual de Iria), Noa (de cacharel..vaime matar!), Boiria (cn faceta poética), Sara (Alicia? nooo), e, por supostísimo, á asturiana (xq nunca atoparei a mellor maneira de pedirche desculpas polo plaxio á vosa mítica canción...)
a todos por formar a mellor pandilla q houbo en anos..vós molades!! a seguir así (e peor) para o ano próximo! un placer
Finta

3 comentarios:

Discóbolo hipercrítico sexagenario dijo...

Muuaahahaha pakirrin é un neno prodixio queras ou non queras!! ¿Non sabes? Miña nai, menuda agarrei onte... Por certo un mensaxe raro que me chegou onte eras ti? jajaja non pode ser... Vou ter que facer horas extra para compensar este contrapunto na miña carreira profesional...

Estou tirado na cama, non é que teña resaca (que va...), o que pasa é que a porfiria eritropoyética conxénita... Va hai que recoñecelo, teño resaca, e vou estar aquí tirado toda a tarde.

Case que paro xa de escribir... que estou desbarrando moito. Talogo!

PD: Como pos esa foto!! jajaja

Mariquinha AR dijo...

jajajaj!!! a verdá e que nun sei quen plaxia a quen.. e solo por putear de vez en cando. Muitas gracias por acordarte de todos nosoutros y sigue así tu tamen!!! Suerte nos examenes!!!

Jon dijo...

porque yo lo valgo...